Lubartów Stalowa Wola Kolbuszowa Glogów Małopolski

Montaż stropu Teriva 4,0/1

Zasady wykonywania stropu żelbetowego TERIVA 4,0/1

Do wykonywania stropu można przystąpić po sprawdzeniu:

  • zgodności wykonania podpór stropu z dokumentacją techniczną,
  • wypoziomowania podpór.

Dla stropów o rozpiętości powyżej 6,5 m, podpory montażowe wypoziomować tak, aby w środku rozpiętości stropu uzyskać wygięcie belek w górę równe 15 mm.

UKŁADANIE BELEK

Układanie i podpieranie belek

Belki należy układać w rozstawie 60 cm. Układając belki należy sprawdzić ich rozstaw przez ułożenie między nimi po jednym pustaku przy każdym końcu belki. Najmniejsza długość oparcia belki na murze lub innej podporze powinna wynosić 8 cm. Końce belek należy opierać za pośrednictwem warstwy zaprawy cementowej klasy minimum M10.

Przy rozpiętości powyżej 6,0 m zaleca się opieranie belek na podporach montażowych, ustawionych przy licu ścian lub w odległości nie większej niż 30 cm od lica (na ryglach) i wykonanie wieńca obniżonego. Dolna krawędź wieńca opuszczonego powinna znajdować się poniżej spodu belki w odległości nie mniejszej niż 4 cm.

Oprócz podpór stałych, należy stosować podpory montażowe, rozmieszczone w rozstawie nie większym
niż 2,0 m. Liczba podpór montażowych wynosi:
przy rozpiętości stropu do 4,0 m 1 podpora
przy rozpiętości stropu od 4,0 m do 6,0 m 2 podpory
przy rozpiętości stropu od 6,0 m do 7,2 m 3 podpory

Podpory montażowe należy ustawiać w równych odstępach pod węzłami dolnego pasa kratownicy.
Przed ułożeniem belek podpory stałe i montażowe powinny być spoziomowane.

Stropy o rozpietości 6,4 m wymagają wykonania strzałki odwrotnej ugięcia (wygięcie w górę w stosunku do podpór stałych stropu) o wartość 15 mm.

UKŁADANIE PUSTAKÓW

Układanie pustaków

Po ułożeniu belek przestrzenie między nimi należy wypełnić pustakami stropowymi, układając je z odpowiednio usztywnionych pomostów roboczych, których poziom powinien być niższy od dolnej powierzchni belek o około 60 cm. Układanie pustaków na stropie należy prowadzić w jednym kierunku, prostopadłym do belek.

Powierzchnie czołowe pustaków przylegające do wieńców, podciągów i żeber rozdzielczych powinny być przed ich ułożeniem zamknięte (zadeklowane). Pustaków nie należy opierać na podporach stałych, na których ułożone są belki (rys. 2).

WIEŃCE STROPOWE

Wieńce stropowe

Na obrzeżach stropów na ścianach nośnych i ścianach równoległych do belek należy wykonać wieńce żelbetowe o wysokości nie mniejszej niż wysokość stropu i szerokości co najmniej 10 cm. Zbrojenie wieńców powinno składać się co najmniej z trzech prętów o średnicy nie mniejszej niż 10mm. Zaleca się stosowanie 4 prętów średnicy 10 mm. Strzemiona o średnicy 4,5 mm powinny być rozmieszczone co 25 cm. Pręty zbrojeniowe belek należy zakotwić w wieńcach. Wieńce należy betonować równocześnie ze stropem.

Z uwagi na konieczność stosowania w stropach gęstożebrowych zbrojenia podporowego, jako zasadę należy przyjąć projektowanie zbrojenia wieńca tak, aby górne pręty wieńca znajdowały się około 30 mm od górnej powierzchni stropu. Umożliwi to ułożenie zbrojenia podporowego z możliwością jego właściwego otulenia betonem w projektowanej wysokości stropu.

ZBROJENIE PODPOROWE

Zbrojenie podporowe

Zgodnie z normą PN-B-03264:2002 stropy gęstożebrowe wymagają zastosowania zbrojenia podporowego zdolnego do przeniesienia siły 40 kN na 1 m długości wieńca.

Dla każdej rozpiętości stropu należy przewidzieć zbrojenie podporowe w postaci siatek płaskich (P) lub zaginanych (Z).

W stropach o rozpiętości do 6,0 m:

a) strop jednoprzęsłowy -
wzdłuż wszystkich podpór stałych układa się siatki P-2:

b) strop co najmniej dwuprzęsłowy -
wzdłuż podpór skrajnych układa się siatki płaskie P-2, a wzdłuż podpór wewnętrznych, symetrycznie do tych podpór, siatki płaskie P-1:

Zasady układania siatek płaskich podano na rysunkach 6 i 7.

W stropach o rozpiętości powyżej 6,0 m nad każdą belką stropową układa się:

a) strop jednoprzęsłowy -
na obu końcach belki - siatki zaginane Z-2:

b) strop co najmniej dwuprzęsłowy -
- nad podporami skrajnymi - siatki zaginane Z-2;
- nad podporami środkowymi -siatki zaginane Z-1 (Rys. 9), gdy osie belek pokrywają się z obu stron podpory lub Z-2, gdy osie belek nie pokrywają się;

Zasady układania siatek zaginanych podano na rysunkach 11, 12, 13.

Na podporach, na których opierają się równocześnie belki i stropy o rozpiętości powyżej 6,0 m i poniżej 6,0 m, jako zasadę należy stosować zbrojenie podporowe w postaci siatek zaginanych. Siatki na długości podpory łączy się na zakład o długości co najmniej jednego oczka siatki (150 mm).

ŻEBRA ROZDZIELCZE

Żebra rozdzielcze

W stropach TERIVA 4,0/1 od rozpiętości 4,2 m należy stosować żebra rozdzielcze. Żebro rozdzielcze powinno znajdować się w środkowej części stropu. Szerokość żebra rozdzielczego powinna wynosić około 7 - 10 cm,
a wysokość powinna być równa wysokości stropu. Zbrojenie żebra rozdzielczego powinno składać się z dwóch prętów (jeden pręt w górnej strefie żebra, drugi w dolnej). Średnica prętów powinna wynosić co najmniej 12 mm. Pręty powinny być połączone strzemionami o średnicy 4,5 mm rozstawionymi co 60 cm (rys. 4).

Przy rozpiętości stropu od 4,00 do 6,00 m należy stosować co najmniej jedno żebro rozdzielcze, a przy rozpiętości większej co najmniej dwa żebra rozdzielcze. Jedno żebro rozdzielcze powinno znajdować się
w środku rozpiętości stropu. Przy dwóch żebrach rozdzielczych, odległość między podporami stałymi i żebrami oraz między żebrami powinna wynosić około 1/3 rozpiętości stropu.

Przekrój przez żebro rozdzielcze pokazano na rys. 15.

ŻEBRA POD ŚCIANKI DZIAŁOWE RÓWNOLEGŁE DO BELEK

Żebra pod ścianki działowe równoległe do belek

Pod ściankami działowymi usytuowanymi równolegle do belek stropowych należy wykonywać wzmocnione żebra stropowe. Wzmocnione żebra stropowe mogą być wykonane przez ułożenie dwóch belek kratownicowych obok siebie lub przez wykonanie belki żelbetowej.

Przykładowe rozwiązanie żeber pod ścianki działowe równoległe do belek pokazano na rys. 16.

BETONOWANIE STROPU

Betonowanie stropu

Żebra pomiędzy pustakami oraz płytę nad pustakami grubości 30 mm należy wykonać z betonu klasy nie mniejszej niż B20, odpowiadającemu wymaganiom PN-88/B-06250. Uziarnienie kruszywa powinno być nie większe niż 10 mm.

Do betonowania stropu można przystąpić po ułożeniu belek (na podporach stałych i montażowych) oraz pustaków, a także po zmontowaniu zbrojenia wieńców, żeber i ułożeniu zbrojenia podporowego oraz sprawdzeniu poprawności wykonania wszystkich czynności.

Bezpośrednio przed betonowaniem ze stropu należy usunąć wszelkie zanieczyszczenia, a wszystkie elementy (pustaki i belki) polać obficie wodą.

Betonowanie należy wykonywać posuwając się stopniowo w kierunku prostopadłym do belek.
Jeżeli beton podawany jest przy pomocy pompy, to należy go rozprowadzać równomiernie po powierzchni, nie dopuszczając do jego miejscowego gromadzenia.

Jeżeli beton jest podawany na strop w sposób obciążający konstrukcję, to poziomy transport betonu po stropie może odbywać się taczkami o pojemności najwyżej 0,075 m3 systemem wahadłowym, po sztywnych pomostach ułożonych prostopadle do belek stropowych.

Pomosty powinny być wykonane z desek grubości co najmniej 38 mm i szerokości minimum 200 mm. Pomosty na krawędziach bocznych powinny być obite listwami zabezpieczającymi przed stoczeniem się taczek
z pomostu.

W czasie betonowania należy zwracać szczególną uwagę na dokładne wypełnienie mieszanką betonową wszystkich przestrzeni pomiędzy pustakami, czołami belek ułożonych w jednej linii na ścianach ze zbrojeniem podporowym, w wieńcach i żebrach rozdzielczych, prawidłowe zagęszczenie betonu i należytą jego pielęgnację, zwłaszcza w okresie podwyższonej lub obniżonej temperatury powietrza.

W trakcie betonowania należy pobierać próbki betonu i kontrolować jego jakość zgodnie z PN-88/B-06250.